تصویر روز | محمد عمرانی؛ زندگی شخصی، افتخارات و حواشی

محمد عمرانی بازیگر تئاتر، تلویزیون و رادیو اهل ایران است. عمرانی بهصورت جدی فعالیت خود را از سال ۱۳۶۳ وقتی ۲۸ ساله بود با نمایشی بنام «پلکان» در تئاتر شهر شروع کرد تا اینکه سال ۱۳۶۴ با سریال «امیرکبیر» جلوی دوربین رفت.
بیوگرافی محمد عمرانی
نام اصلی : سیدمحمد عمرانی
متولد : 7 آذر 1335 بهشهر
زمینه فعالیت : سینما ، رادیو ، تئاتر و تلویزیون
پیشه : بازیگر و گوینده
مدرک تحصیلی :
سالهای فعالیت : 1363 تاکنون
قد محمد عمرانی : 176 سانتیمتر
والدین : ولی الله عمرانی
فرزندان : دامون عمرانی و یاسمن عمرانی
.

خانواده محمد عمرانی
پدرش، سید “ولی الله عمرانی”، از پیشکسوتان تئاتر بوده و همچنین نوازندهٔ سنتور و نی محسوب میشود. یکی از برادرانش به نام علی عمرانی نیز از جمله هنرمندان فعال در حوزهٔ سینما و تلویزیون میباشد.

محمد عمرانی ، از تئاتر تا تلویزیون
بصورت جدی از سال ۱۳۶۳ وقتی ۲۸ ساله بود، کار خود را از نمایشی به نام «پلکان» در تئاتر شهر آغاز کرد، تا اینکه در سال ۱۳۶۴ با بازی در سریال «امیرکبیر» وارد دنیای دوربین شد.
ورود محمد عمرانی به عرصه سینما

با اینکه در سال ۱۳۶۴ با فیلم «کفش های میرزا» نوروز وارد عرصهٔ سینما شد، تعداد فیلمهایی که تاکنون در این زمینه بازی کرده است، به کمتر از انگشتان یک دست محدود میشود. ایشان در این فیلم همراه با مرحوم محمدعلی کشاورز و علی نصیریان به ایفای نقش پرداخت.
نقش های محمد عمرانی
او را بیشتر در تلویزیون به عنوان پدری فداکار و پدربزرگی مهربان به یاد میآوریم، اگرچه خودش اعتقاد دارد که هنوز برای بزرگ شدندنش زود است.
بازی محمد عمرانی در نقش آخوند
آقای عمرانی در سال ۱۳۹۱ با سریال «تکیه بر باد» در نقش یک روحانی جلوی دوربین رفت تا این نقش، متفاوتترین شخصیتی باشد که تا به امروز بازی کرده است. خودش میگوید بازی در نقش «روحانی» در کنار مهدی فخیم زاده و فرامرز قریبیان از متفاوتترین شخصیتهایی بود که تا به امروز بازی کردهام.
محمد عمرانی از رادیو تا کتاب صوتی
.

استاد عمرانی، به دلیل صدای گرم و گیرایش، سالهاست در رادیو حضور دارد و حالا چندین کتاب صوتی نیز با صدای زیبای ایشان منتشر شده است. کتابهای صوتی «ثروتمندترین مرد باب»، «پارس»، «چرک نویس»، «کافه نادری»، «دری وری»، «آداب دنیا» و «باده کهن» از جمله آثاری هستند که با صدای ایشان به افکار مخاطبان پیام میرسانند.
علاقه محمد عمرانی به تئاتر
استاد عمرانی، با وجود تجربه بازی در تلویزیون، رادیو، سینما و تئاتر، به شخصه تئاتر را به دلایل زنده بودن و ارتباط مستقیم با مخاطب بیشتر دوست دارد و از آن لذت میبرد.
همبازی شدن محمد عمرانی با برادرش
.

در مجموعه «جرات» سال ۱۳۸۹، با برادرم همبازی بودم، اگرچه متأسفانه یا خوشبختانه، ما یک سکانس بیشتر با هم بازی نداشتیم، اما در دل قصه حضور پررنگی داشتیم. علی (برادرم) را همیشه بهتر از خودم میدانم، معتقدم بزرگی به سن و سال نیست، من از علی بزرگترم اما قطعا او بازیگر بهتری است.
تجربه همکاری محمد عمرانی با مهرانه مهین ترابی
در سریال “همه چیز آنجاست”، بازی در کنار مهرانه مهین ترابی بسیار عالی بود. از کار و شخصیت ایشان میتوان درسهایی گرفت. حضور یک بازیگر قوی و خوب که مقابلت بازی میکند، به بهتر شدن نقش شما کمک میکند.
ازدواج محمد عمرانی و همسرش
.

استاد محمد عمرانی سالها پیش ازدواج کرده است و یکی از فرزندانش به نام “دامون” متولد ۱۳۵۹که ساکن خارج از کشور است و یک دختر به نام یاسمن عمرانی دارد.
دوری محمد عمرانی از نقشهای مبتذل
به عنوان یک بازیگر، برای من تفاوت زیادی نمیکند که در چه نقشی بازی کنم، بلکه همه پیشنهادها را بررسی میکنم و تنها هدفم این است که از نقشهایی که مبتذل هستند دوری کنم.
فیلم های سینمایی محمد عمرانی
.

- در امتداد شهر – ۱۳۸۹
- فیلادلفی – ۱۳۸۹
- آقای بخشدار – ۱۳۷۰
- کفش های میرزا نوروز – ۱۳۶۴
کار های تلویزیونی محمد عمرانی
● پرستاران – ۱۳۹۶
● پرواز در ارتفاع صفر – ۱۳۹۶
● نفس گرم – ۱۳۹۴
● اطروش – ۱۳۹۳
● همه چیز آنجاست – ۱۳۹۳
● آسمان من – ۱۳۹۲
● همه خانواده من – ۱۳۹۲
● کوچه رهایی – ۱۳۹۲
● دختری با گوشواره مروارید – ۱۳۹۲
● دختران معجزه – ۱۳۹۲
● دفترخانه شماره ۱۳ – ۱۳۹۲
● راستش رو بگو – ۱۳۹۱
● خانه دوستی – ۱۳۹۱
● تکیه بر باد – ۱۳۹۱
● خانه کاغذی – ۱۳۹۱
● اینجا ایران – ۱۳۹۱
● یار محراب – ۱۳۹۱
● روز معلم – ۱۳۹۱
● شاید برای شما هم اتفاق بیفتد – ۱۳۹۰
● گوی مرگ – ۱۳۹۰
● فترت و فتوا – ۱۳۹۰
● دو طفلان مسلم – ۱۳۸۹
● فرمانده – ۱۳۸۹
● تفاخر – ۱۳۸۹
● جراحت – ۱۳۸۹
● رستگاران – ۱۳۸۸
● شب شکاف – ۱۳۸۸
● دفترخانه شماره ۱۳ – ۱۳۸۸
● اولین شب آرامش – ۱۳۸۸
● پلکان – ۱۳۸۸
● مختارنامه – ۱۳۸۷
● مرا بشناس – ۱۳۸۷
● آدمهای کوکی – ۱۳۸۷
● و دوباره بهار – ۱۳۸۷
● شب میگذرد – ۱۳۸۷
● آخرین دعوت – ۱۳۸۷
● عملیات ۱۲۵ – ۱۳۸۷
● گیلعاد – ۱۳۸۷
● قصیده شب بارانی – ۱۳۸۷
● ستاره سهیل – ۱۳۸۶
● پایان نمایش – ۱۳۸۶
● آخرین گناه – ۱۳۸۵
● استاد معمار – ۱۳۸۵
● دشمن قاشق – ۱۳۸۴
● خاک سفید – ۱۳۸۴
● زیرگذر – ۱۳۸۱
● دانشسرا – ۱۳۸۰
● روزهای آرزو – ۱۳۸۰
● امواج جادویی – ۱۳۷۹
● خانه شماره ۵ – ۱۳۷۷
● آوای بی صدا – ۱۳۷۷
● عاطفه – ۱۳۷۳
● ستاره های سربی – ۱۳۷۲
● یک خانه، یک نخل – ۱۳۷۲
● موشها و آدمها – ۱۳۷۱
● روزهای به هم ریخته – ۱۳۶۷
● قصههای کوچه ی ما – ۱۳۶۶
● ما میتوانیم – ۱۳۶۴
● پیر وفا – ۱۳۶۴
● ما میتوانیم – ۱۳۶۴
● امیر کبیر – ۱۳۶۴
● پلکان – ۱۳۶۳



