سریال «بیست و یک» جنایی‌ترین نمایش خانگی این روزها
سریال «بیست و یک» به کارگردانی بهنام بهزادی و نویسندگی مسعود خاکباز، تازه‌ترین اثر در ژانر جنایی-پلیسی است که دوشنبه ها از پلتفرم فیلم نت پخش می‌شود. این مجموعه از همان ابتدا با طرح موقعیتی غیرمنتظره توجه مخاطب را جلب می‌کند: دختری جوان به صورت داوطلبانه وارد اداره آگاهی می‌شود و به قتل اعتراف می‌کند. همین نقطه آغاز، ساختار کلاسیک روایت‌های پلیسی را دگرگون می‌کند؛ زیرا برخلاف اغلب داستان‌های جنایی که مسیر روایت از کشف جرم به شناسایی قاتل حرکت می‌کند، در «بیست و یک» هویت قاتل از همان ابتدا آشکار است و تمرکز روایت به جای کشف قاتل، بر کشف انگیزه، پیشینه روانی و شبکه پنهان جنایت‌ها قرار می‌گیرد.
روایت سریال میان ۲ زمان در رفت‌وآمد است و اطلاعات را به صورت قطره‌چکانی در اختیار مخاطب قرار می‌دهد؛ روشی که در روایت‌های معمایی و جنایی بسیار کارآمد است؛ زیرا تماشاگر را به مشارکت فعال در کشف حقیقت دعوت می‌کند. در واقع مخاطب نه صرفا تماشاگر، بلکه هم‌پای کارآگاهان داستان در حال کنار هم گذاشتن تکه‌های پازل است.
در زمان حال، دختری به نام الناز آقایی به پلیس آگاهی مراجعه و به ارتکاب یک قتل اعتراف می‌کند. نکته عجیب این است که او در برابر سرگرد مجد نه تنها نشانه‌ای از ترس یا اضطراب ندارد، بلکه رفتارش نوعی آرامش و حتی کنجکاوی را نشان می‌دهد. این واکنش غیرمنتظره، نخستین نشانه از پیچیدگی روانی شخصیت اوست.
ماجرا زمانی پیچیده‌تر می‌شود که الناز از قتل‌های دیگری نیز پرده برمی‌دارد؛ قتل‌هایی که یکی از آن‌ها به شکلی مستقیم با سرگرد مجد ارتباط پیدا می‌کند. در نتیجه، پلیس با پرونده‌ای مواجه می‌شود که برخلاف پرونده‌های متعارف جنایی، مسیر تحقیق در آن از مقتول به قاتل نیست، بلکه از اعتراف قاتل به سوی کشف حقیقت حرکت می‌کند. همین مساله معمایی چندلایه ایجاد می‌کند: اگر قاتل مشخص است، پس راز اصلی داستان در کجا پنهان شده است؟
برای اطلاع از به روز ترین اخبار روز فرهنگی و اجتماعی فیلم و سریال همراه گلی شی باشید.
